Piekeren (gegeneraliseerde angststoornis, GAS)


"Waarom is hij nog niet thuis? Er zal toch geen ongeluk gebeurd zijn?" Zulke gedachten komen bij iedereen wel eens op. Piekeren is heel menselijk en zelfs nuttig. Als je verschillende scenario’s voorziet, kun je adequaat handelen. Je bent beter voorbereid. Als iemand voortdurend piekert over twee of meer thema’s en zijn bezorgdheid niet zelf in de hand kan houden, kan er echter sprake zijn van een gegeneraliseerde angststoornis (GAS). Piekeren is hier het meest centrale kenmerk van. Het gepieker gaat over allerlei uiteenlopende onderwerpen. Over gevaren die zich mogelijk in de toekomst gaan voor doen. De angsten zijn niet gebonden aan een specifieke situatie of gebeurtenis, zoals bij andere angststoornissen, bijvoorbeeld een spinnenfobie. Ze zijn er gewoon, voortdurend.

Aan de piekerziekte liggen twee misvattingen ten grondslag. Ten eerste overschat de piekeraar altijd het gevaar of de ramp die in de toekomst op de loer ligt. Ten tweede onderschat de piekeraar zijn of haar eigen mogelijkheden om op te treden, mocht de ramp zich daadwerkelijk voordoen. Zo ontstaat een irreële bezorgdheid die steeds sterker wordt. Fysiek heeft dat zijn weerslag: de piekeraar staat voortdurend onder spanning en is voortdurend alert.

Vaak hebben mensen met GAS drie of meer van de volgende klachten:
Je zou je kunnen afvragen waarom je zou blijven piekeren als iedere keer weer blijkt dat de angsten overdreven zijn en dat het meestal met een sisser afloopt. Men trekt echter een andere conclusie. Bijvoorbeeld:"Dankzij dat gepieker is het met een sisser afgelopen." Het piekeren lijkt dan een effectieve manier om zichzelf te beschermen. Mensen zien het piekeren dan als een keuze. De keuze om zich goed voor te bereiden op mogelijke gevaren.

Het piekeren zelf kan ook weer een probleem worden. Iemand kan er zich zorgen over maken dat hij teveel tijd besteed aan het piekeren. Iemand kan ook gaan denken dat het niet gezond is zoveel te piekeren. Ook kan het piekeren de aandacht afleiden van actuele taken. En zo kom je in een cirkel terecht: piekeren biedt geen oplossing, maar niet piekeren lukt ook niet. Uiteindelijk kost het piekeren dus vooral veel energie en levert het weinig op.

Als dat zo is, is het verstandig hulp te zoeken. Een gegeneraliseerde angststoornis gaat zelden vanzelf over. Ik kan met jou kijken hoe jij het piekeren aan kan pakken en terug kan brengen tot ‘oplossingsgericht nadenken’. Met het aanmeldformulier uit het linker menu kan je contact met mij opnemen. Bellen om een afspraak te maken kan natuurlijk ook.